نشکن دلی که با تو صادق و مهربونه

                                            اگه صدا نداره نگو که بی زبونه

           مثل کبوتری که رو بوم تو نشستم

                                  چرا  منو پروندی مگه ندیدی خسته ام

          نه التماس و گریه نه بغضمو شنیدی

                                    نه دحتی وقت رفتن فریادمو شنیدی

         چه پر غرور گذشتی از روی پیکر من

                                  برو ، دیگه شکسته تموم باور من

                                    ****

          پشت سرش آب میریزم یه دریا

                            شاید پشیمون شه بمونه اینجا

         الهی بدونه هیچ فرودی

                             ستاره بشه و بیاد به زودی

        الهی که تموم چشم به راه ها

                             بیاد سفر کردشون از تو راه ها

         الهی که هیچ جا سفر نباشه

                            هیچ چشمی منتظر به در نباشه

                                  ***

                        چشم وقتی زیباست که پر از اشک باشد

                      اشک وقتی زیباست که برای عشق باشد

                            عشق وقتی زیباست که برای تو باشد

                                  و  تو وقتی زیبا تری که برای من باشی

                                    ***

                   قسمت نظرام تو گل رز های سمت چپه 

                            **اینم برای این که سر کار نرید و اینا    **

                                                                                 ممنون از یو

نازنین اگر من از سفر عشق بر نگشتم به صاحب نظران مراسم بسپار ،

که مرا در تابوت سیاهی بگذارند که همه بدانند که هر چه سیاهی بود کشیدم ،

دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند چیزی با خود از دنیا نبردم ،

زبانم را از دهانم در آورید و با تیغ زخمش کنید که همه بدانند با زخم زبان از دنیا رفته ام ،

چشمانم را باز بگذارید که همه بدانند چشم انتظار کسی بودم ،

قفسی با مرغ عشق بر سر قبرم بگذارید که همه بدانند مجنونی اسیر بودم

ودر آخر تکه یخ صلیبی شکلی برسر قبرم بگذارید تا در هنگام طلوع خورشید به جای مادرم برایم اشک بریزد .

سایه ها سنگین است ،

                                 لاله ها بی رنگن،

                                             امتداد شب ظلمتی تازه میروید،

                                                                شب بی ستاره میماند،

                                                 دشت ها تنهایند ،

                             بوسه ها سردی خود را تا دامن آفتاب میکشانند

بانی این همه علت فقط و فقط تنهاییست .

پس بیایید با هم سایه ی شب را با رنگ لاله ها در پی یک دشت با سو سوی آن ستاره به یک بوسه پیوند زنیم تا که شاید خورشید دو باره بیدار شود

سایه ها سنگین است ،

                                 لاله ها بی رنگن،

                                             امتداد شب ظلمتی تازه میروید،

                                                                شب بی ستاره میماند،

                                                 دشت ها تنهایند ،

                             بوسه ها سردی خود را تا دامن آفتاب میکشانند

بانی این همه علت فقط و فقط تنهاییست .

پس بیایید با هم سایه ی شب را با رنگ لاله ها در پی یک دشت با سو سوی آن ستاره به یک بوسه پیوند زنیم تا که شاید خورشید دو باره بیدار شود